№ 14 из 171

И я люблю своего сына

Сона а веза сай во1

На ингушском
Мангала цкъа баха хиннаб ха яаа къонахи, кхийна вола цун во1и, кхувш воаг1а ви1ий-во1и. Ди д1айха хиннад, ц1ияьнна боагаш малх хиннаб. Ви1ий-во1а керта т1а кий йоацаш хиннав, атта малх кертах г1оргболаш. Т1аккха цу к1аьнка дас шийна т1атулла кий 1о а яьккха, к1аьнка т1атиллай, ше корта берзан висав. Циггач воккхача саго ший кий тиллай цу ший ви1ий керта т1а. Эхь хийттад кхийнача во1а. - Ер фуд хьа? – аьнна хаьттад цо даьга. Воккхача саго, к1аьнка п1елг т1а а хьекха, аьннад: - Хьона хьай во1 везаш санна сона а веза сай во1, яхалга да хьона.
Перевод на русский
Как-то старик, его сын и внук пошли на покос. День был жаркий, и нещадно палило солнце. Мальчик был без шапки, и солнце могло напечь ему голову. Тогда его отец снял свою шапку и надел на мальчика, а сам остался с непокрытой головою. Тут старик снял свою шапку и натянул ее на голову своего сына. Взрослый сын застеснялся. - Что все это значит? – спросил он у отца. Старик указал пальцем на мальчика и сказал: - Подобно тому, как ты любишь своего сына, так и я люблю своего.

Источник: И. А. Дахкильгов, «Хьехаме дувцарш» (Поучительные рассказы-притчи), 2000 г. ↗ оригинал

Есть вопросы по словам из этого рассказа? Задайте вопрос в Хаттараш →