къовсам (къовсамаш)

— Мегаьд, — аьлар аз, къовсам соца а беш.

— «Добро, — сказал я, прерывая спор.

Хетаргахьа, тхона тхоайла юкъе къовсам эккхийта дешаш кхы а дукхагӀа сий доацаш хийтар сона, гӀожа, ийрчача наькъаца бегваккха хьажарал совгӀа, сона цу дешашца бӀаргабайра бокъонца уйла а яь бетташ бола мотт.

Слова, подавшие повод к нашей ссоре, показались мне еще более гнусными, когда, вместо грубой и непристойной насмешки, увидел я в них обдуманную клевету.

Цхьабакъда, со тешаш я, къовсам баьккхар хьо воацилгах.

Но я уверена, что не вы зачинщик ссоры.

Марья Ивановнас хьамсаро бехкбоахар сох, Швабринца са баьннача къовсам тӀа гӀолла массанена а баьккха цатоам бахьан долаш.

Марья Ивановна с нежностию выговаривала мне за беспокойство, причиненное всем моею ссорою с Швабриным.

— Фу корадаьд къовсам баккхарна! иллелг!.. хӀаьта мишта хилар шун къовсам?

— Нашли за что ссориться! за песенку!.. да как же это случилось?

— Боккха къовсам отта сахьат дахадац сонеи, Петр Андреевичаи юкъе.

— Мы было поспорили довольно крупно с Петром Андреичем.

— Айя, хьанца хиннаб хьа къовсам?

— А с кем это, мой батюшка, ты ссорился?

Укхан возаллес сона ший белаж тӀара кетар лу: цу гӀулакха цунга аьлан мукъа а ба, хӀаьтахьа дар лаь гӀулакх да, — къовсам ца бахари аьннар дари!

Его благородие мне жалует шубу со своего плеча: его на то барская воля, а твое холопье дело не спорить и слушаться.

Кхыметтел Савельича а къовсам баккха ца безаш, массаза санна, цун а мах бувца отта ца везаш, — селла лоадамбоаца мах мара баккханзар тхогара фусам-дас, хӀаьта цу дешо Савельича керта чура цӀендаь дӀа а даьккхар селхан из царех тешам байна хилар.

Я расплатился с хозяином, который взял с нас такую умеренную плату, что даже Савельич с ним не заспорил и не стал торговаться по своему обыкновению, и вчерашние подозрения изгладились совершенно из головы его.

Гулливерас къовсам баккханзар.

Гулливер не стал с ними спорить.

217. Могаш-маьрша хилба аьлаш а цар хьамсара новкъостий а, арахьара тӀаухача сийдоацача йовсарашца керастий духьа къовсам лоаттабара!

217. Здравы будьте, князья и дружина,|борясь за христиан|против нашествий поганых!

77. Сецар аьлаша сийдоацача йовсарашта духьала лоаттабаь къовсам, хӀана аьлча, аьлар вошо вешийга: «Ер са да, вож а са да». Болабеллар аьлаш тӀаккха, хӀамма а доацачох, «геттара дездеш» дувца, шоашта юкъе латта цатоамаш кхы а чӀоагӀдеш, кӀоаргадеш.

Иштта из къовсам а болаш уж лелача хана, да цамогаш а хинна, вежав.

Аьлани цхьан сагеи къовсам баьннаб кхеташагIа малав шоаех, аьнна.