ДоттагIий юккъе латта бисар.
- Са воI Даки ГIожакхи дув биаь доттагIий ба.
«Хьо моча мерIурга хилац доттагIа, доттагIий къонахий хул».
Уж тIакхачалехьа, Инала доттагIий дIадухьалаайттар, дерзана герзаш бе а доахкаш.
Уж къаьнара доттагIий ба, кортамукъа лийнача наьха вошал чIоагIа хул.
Цул совгIа цун тешаме доттагIий – къуй ба бIаргашца къамаьл де ховш.
Вокхо, хьа а лаьца, беттара даьккхар: - Вай шиъ тIаккха доттагIий хул-кх, Ачамаз?
Кхозза жIарг дилла мукъабалийтар доттагIий мозгIара.
- Вай да а-м да доттагIий, Котян!